وب سایت رسمی مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى

 متن این نامه بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدللّه رب العالمین و الصلوة و السلام علی سیدنا محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین

محضر مبارک شیخ احمد الطیب، امام بزرگ الازهر الشریف و جمعی از علمای کرام آن مرکز علمی

السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

الازهر الشریف، به عنوان یکی از برجسته‌ترین مراکز علمی جهان اسلام، در دوران طلایی خود تحت رهبری شیخ محمود شلتوت(رحمه اللّه) که با صدور فتوای تاریخی خود، مذهب جعفری شیعه را در کنار مذاهب اربعه اهل سنت به رسمیت شناخت و گام‌های بلندی در جهت تقریب مذاهب و وحدت امت اسلامی برداشت، الگویی الهام‌بخش از عقلانیت، انصاف و تلاش برای همبستگی امت اسلامی بوده است.

ما علما و اساتید حوزه‌های علمیه ایران (اعم از شیعه و سنی)  با احترام فراوان به این میراث ارزشمند، بیانیه اخیر الازهر را مطالعه کردیم که در آن از تعابیر «تجاوز غیرموجه جمهوری اسلامی ایران» و «بغی» در توصیف اقدامات دفاعی ایران استفاده شده است. این بیانیه، موجب تأسف و نگرانی گردید چون همواره الازهر را به عنوان یکی از مراکز مهم علمی امت اسلامی می‌شناختیم.

از منظر فقهی، اطلاق عنوان «بغی» بر اقدامات یک دولت اسلامی که در مقام دفاع مشروع از حاکمیت، تمامیت ارضی و منافع حیاتی خود در برابر تجاوزات خارجی برآمده است، غیر منطبق با کنش ایران در دفع متخاصم است و اتهام بغی به نوعی تهدید به قتال با ایران محسوب می شود! قرآن کریم دفاع مشروع را صراحتاً تجویز فرموده است: « وَقَاتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَکُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ» (البقرة: ۱۹۰). همچنین و «أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَی نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ» (الحج: ۳۹).

همان طور که می دانید برخی کشورهای عربی منطقه، متأسفانه پایگاه‌های نظامی آمریکا را در خاک خود پذیرفته و در ابعاد لجستیکی، مالی و اطلاعاتی با تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ج.ا. ایران همکاری گسترده داشتند.  اگر کشورهای همسایه ما این پایگاه‌ها را در اختیار آمریکا و اسرائیل قرار نمی دادند، دشمن چگونه می‌توانست دست به چنین جنایاتی بزند؟ ضمنا حملات از آسمان و زمین این کشورهای عربی علیه شهرهای ایران و تأسیسات آن، پیش از هر اقدام تدافعی از سوی ایران رخ داده است. چگونه الازهر این سوابق را نادیده می‌گیرد و صرفاً اقدامات تدافعی ایران را «تجاوز» و «بغی» می‌نامد؟! این نگاه یک‌سویه با قواعد قضاوت عادلانه و با دفاع مشروع مستند به آیه شریفه «فَمَنِ اعْتَدَی عَلَیْکُمْ فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَی عَلَیْکُمْ» تعارض دارد.

بیانیه الازهر به حملات علیه غیرنظامیان و تأسیسات اقتصادی برخی کشورهای منطقه که همکار آمریکا و رژیم صهیونی در تجاوز به ایران بوده است اشاره کرده، در حالی که اقدامات ایران متوجه پایگاه‌های متخاصم نظامی مرتبط با متجاوزان بوده است. تأسف بارتر آنکه الازهر در برابر فجایع وحشتناک حملات آمریکا از خاک و آسمان و دریای کشورهای همسایه علیه ایران سکوت کرده است. آیا الازهر مصر نمی‌توانست با ارسال نامه‌ای یا صدور بیانیه‌ای یا اعزام گروهی به نمایندگی خود به شهرستان میناب، خود را شریک غم پدران و مادران 168 کودک دختر و پسر دانش آموز مدرسه شجره طیبه کند و همچون برخی گروه های اعزامی از علمای شیعه و اهل‌سنت به میناب، سنت اسلامی تسلی به خانواده‌های داغدار را انجام دهد؟! مع الاسف، این دوگانگی در موضع‌گیری، شبهه غلبه قومیت‌گرایی و فشارهای حاکمیتی دولت مصر را بر نهاد علمی الازهر را به ذهن متبادر می کند و جایگاه تقریبی الازهر الشریف را متزلزل می‌کند.

الازهر، ایران را به احترام حاکمیت، حسن همجواری و قوانین بین‌المللی دعوت می‌کند، اما نسبت به تجاوزات گسترده رژیم صهیونیستی، ایجاد پایگاه‌های آمریکا در خاک کشورهای عربی و حملات مکرر از خاک و آسمان کشورهای عربی به ایران اسلامی سکوت می‌نماید. در مقابل، پاپ لئون چهاردهم در طول هفته‌های اخیر بارها تجاوز آمریکا و اسرائیل را رد کرده و به صلح دعوت نموده است. چگونه الازهر، که داعیه عقلانیت و دارای سوابق روشن در تقریب است، کلامی در محکومیت آمریکا و رژیم‌صهیونیستی و محکومیت همدستی کشورهای عربی علیه ایران صادر نکرده است؟ آیا اخبار کانالیزه و فشارهای سیاسی، چشم این مرکز را بر مظلومیت ملت ایران و همچنین اقدامات شجاعانه ایران علیه نقشه‌های توسعه‌طلبانه رژیم‌صهیونیستی، بسته است؟

علمای کبار الازهر الشریف؛ با احترام باید گفت که این مدل بیانیه‌ها احتمال سوء‌استفاده دشمنان مشترک جهان اسلام را فراهم می‌کند که مراکز علمی باید با آگاهی کامل، مراقبت کنند که بهانه دست دشمن ندهند.

همچنین انذار می‌دهیم که این‌گونه موضع‌گیری ها می‌تواند به ترویج مسئولیت‌ناپذیری برخی کشورهای عربی در قبال اقدامات خصمانه از خاک‌شان دامن زده و وحدت امت را بیش از پیش تهدید ‌نماید.

ما امضا کنندگان این نامه، ضمن دعوت الازهر به تحقیق مستقل، بازنگری فقهی-حقوقی و گفتگوی مستقیم میان مراکز علمی، بر لزوم تقویت مناسبات صحیح و تصحیح مواضع اعلامی بر اساس انصاف و عدالت تأکید داریم و در این راستا آمادگی خود را برای هرگونه مناظره فقهی و علمی با اساتید برجسته الازهر اعلام می‌داریم.

در پایان، از خداوند متعال مسئلت داریم که قلوب مومنین را به سوی حق و عدل هدایت فرماید، وحدت امت اسلامی را تقویت کند و ریشه فتنه و تجاوز را بخشکاند.

والسلام علیکم و رحمة اللّه و برکاته